ZandbankKapitein Luc vond tijdens de vaart een zandbank
waar hij voor anker kon gaan. Met hulp van zijn stuurmannen Joris en Frank en de
stoutmoedigheid van Anit werd iedereen van 't schip gehesen en op de schouder (à la St
Christophel) naar de zandbank gedragen. NA een wandeling en wat zonnebaden keerde iedereen
- in eendemars - door het ondiepe water terug naar het schip waar de bemanning ondertussen
niet beter gevonden had een uiltje te knappen. Ook deze keer was iedereen fier om te mogen
sturen!
Spannend avontuurBert herinnert zich de grote en kleine schepen op de schelde alsook het koken onder dek nog levendig, Joris het "petieterige WC'tje" en Harry's scheenbeen weet hoe steil de "kiekenladdertjes" op zo'n schip zijn. Spannend was ook de aankomst in Hansweert waar serieus gebalanceerd moest worden om - hoog en droog - het vaste land weer te bereiken.
Ongedwongen leermomentMet oog voor de interesse van het publiek werd het doel van onze tocht duidelijk: beurtelings sturend (zou ik het ook zo goed kunnen?) en kaartlezend (waar ligt het Noorden?) voeren we onze tochtgenoten naar een eenzame plek waar één van de meisjes de T'ai mocht laten vastlopen op een zandbank...
Kleine en grote uitdagingen werden aangegaan, grenzen verlegd, reserves overwonnen... Avontuur met hoofdletter A! Alle verwachtingen werden meer dan ingelost... zelfs de zeehonden waren stipt op de afgesproken tijd en plaats!
Dankjewel Schipper en scheepsmaat!Het moet gezegd zijn dat de pedagogische waarde van zo'n tocht onmiskenbaar is: het is een ongedwongen leermoment dat zowel individueel als in groep erg verrijkend blijkt!
Een ongewone ervaringHet was voor mij ook verwonderlijk hoe nieuwsgierig deze jongeren toch zijn naar natuur en haar wonderen rondom ons. Het vangen van een kwal en deze in haar bewegingen bestuderen is voor kansarme jongeren een ongewone ervaring. En terwijl zij krabben vingen of geduldig visten, stelden zij vragen omtrent de tij, de golven, de maan, de sterren, ...
Loods voor één dag... Het is vooral dit laatste gegeven dat op "onze loods voor één dag", Rudy, een onvergetelijke indruk naliet. De werkboei. Want ook in een rivier moet er gewerkt worden. Als in de schelde niet regelmatig gebaggerd werd zou geen enkel groot zeeschip de haven van Antwerpen meer kunnen aandoen. |
|
Meer dan 100 jaar geleden werd de T'ai gebouwd op de
scheepswerf van Moerbeke-Waas. |